Bohdan Tomaszewski - dziennikarz i komentator sportowy
Profil Bohdan Tomaszewski: komentowane rozgrywki, kanały TV oraz najbliższe i ostatnie transmisje.
Informacja 1Przed wojną był wicemistrzem Polski juniorów w tenisie.
Informacja 2Komentował 12 edycji igrzysk olimpijskich.
Informacja 3Pomysłodawca młodzieżowego turnieju Tomaszewski Cup.
RozgrywkiBrak przypisanych rozgrywek
Kanały TVBrak przypisanych kanałów
TransmisjeNajbliższe i ostatnio komentowane wydarzenia
Bohdan Tomaszewski – urodził się 10 sierpnia 1921 roku w Warszawie, zmarł 27 lutego 2015 roku w tym samym mieście. Polski dziennikarz, komentator sportowy, publicysta, pisarz i scenarzysta, a w młodości także tenisista. Przez ponad pół wieku był jedną z najważniejszych postaci polskiego dziennikarstwa sportowego. Szczególnie kojarzony był z Polskim Radiem, igrzyskami olimpijskimi oraz tenisem. W ostatnich kilkunastu latach swojej kariery komentował turnieje tenisowe dla Polsatu Sport.
Dzieciństwo i młodość Bohdana Tomaszewskiego
Bohdan Tomaszewski dorastał w Warszawie i jeszcze przed II wojną światową mocno związał się ze sportem. Uczył się w Gimnazjum i Liceum im. Stanisława Staszica, a jego największą pasją stał się tenis.
Trenował na kortach Legii Warszawa, gdzie miał możliwość obserwowania również najlepszych polskich i zagranicznych tenisistów. Przed wybuchem wojny osiągnął jeden z największych sukcesów swojej sportowej młodości, zdobywając tytuł wicemistrza Polski juniorów.
urodził się 10 sierpnia 1921 roku w Warszawie,
uczył się w Gimnazjum i Liceum im. Stanisława Staszica,
trenował tenis w Legii Warszawa,
został przedwojennym wicemistrzem Polski juniorów,
tenis pozostał jego największą sportową pasją przez całe życie.
II wojna światowa i Powstanie Warszawskie
W czasie niemieckiej okupacji Bohdan Tomaszewski był związany z konspiracją. Pod pseudonimem „Mały” działał w Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej.
W latach 1942–1944 uczęszczał również na zajęcia prowadzone przez konspiracyjną Tajną Szkołę Główną Handlową im. Edwarda Lipińskiego.
W 1944 roku uczestniczył w Powstaniu Warszawskim. Po jego upadku znalazł się w obozie przejściowym w Ożarowie.
Kariera tenisowa po wojnie
Po zakończeniu II wojny światowej Bohdan Tomaszewski wyjechał na Pomorze Zachodnie. Kontynuował tam karierę tenisową, reprezentując w latach 1945–1948 SKT Szczecin.
Z czasem coraz mocniej angażował się jednak w działalność dziennikarską. Tenis wyczynowy stopniowo schodził na dalszy plan, choć dyscyplina ta pozostała niezwykle ważna w jego życiu zawodowym i prywatnym.
Po latach jako komentator wrócił do tenisa przy największych turniejach świata. Był też inicjatorem zawodów dla młodych tenisistów, które z czasem stały się jednym z najważniejszych młodzieżowych turniejów rozgrywanych w Polsce.
Początki pracy dziennikarskiej
Bohdan Tomaszewski rozpoczął zawodową pracę dziennikarską w 1946 roku w „Kurierze Szczecińskim”. Był to początek kariery, która trwała niemal siedem dekad.
W 1948 roku rozpoczął pracę jako dziennikarz sportowy w warszawskim „Expressie Wieczornym”. Współpracował również między innymi z „Przeglądem Kulturalnym” oraz tygodnikiem „Kultura”.
Jego styl od początku znacznie wykraczał poza zwykłe podawanie wyników. Sport traktował jako opowieść o ludziach, emocjach, zwycięstwach i porażkach, co później stało się charakterystyczną cechą jego radiowych relacji.
Pierwszy komentarz radiowy w 1947 roku
Już w maju 1947 roku Bohdan Tomaszewski po raz pierwszy wystąpił w roli komentatora radiowego. Relacjonował w Warszawie tenisowy mecz Pucharu Davisa Polska – Wielka Brytania.
Było to wydarzenie symboliczne dla jego dalszej kariery. Pierwsza duża transmisja dotyczyła bowiem tenisa, czyli dyscypliny, która towarzyszyła mu praktycznie przez całe życie.
Polskie Radio
Stałą pracę jako sprawozdawca Polskiego Radia Bohdan Tomaszewski rozpoczął w 1955 roku. W kolejnych dekadach stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych głosów polskiego sportu.
Relacjonował lekkoatletykę, tenis, piłkę nożną, kolarstwo, sporty zimowe oraz wiele innych dyscyplin. Współtworzył transmisje z najważniejszych wydarzeń sportowych odbywających się w Polsce i za granicą.
Szczególną popularnością cieszyły się jego relacje z Wyścigu Pokoju, igrzysk olimpijskich oraz najważniejszych sukcesów polskich sportowców.
Tomaszewski nie ograniczał się do przekazywania tego, co działo się na stadionie. Opisywał atmosferę, publiczność, pogodę, zachowanie zawodników i otoczenie sportowego wydarzenia. Dzięki temu słuchacz mógł niemal zobaczyć obraz, który komentator obserwował na miejscu.
12 igrzysk olimpijskich
Jednym z najważniejszych rozdziałów zawodowej kariery Bohdana Tomaszewskiego były igrzyska olimpijskie. Relacjonował łącznie 12 letnich i zimowych olimpiad w okresie od 1956 do 1980 roku.
Jego pierwszymi igrzyskami były zawody w Melbourne w 1956 roku. Później przez ponad dwie dekady towarzyszył przed mikrofonem kolejnym pokoleniom polskich olimpijczyków.
Komentował wiele historycznych wydarzeń, między innymi sukcesy polskich lekkoatletów. Podczas igrzysk w Sapporo w 1972 roku relacjonował złoty skok Wojciecha Fortuny, a podczas igrzysk w Moskwie w 1980 roku zwycięstwa Władysława Kozakiewicza i Bronisława Malinowskiego.
Zimowe igrzyska w Lake Placid w 1980 roku były ostatnimi igrzyskami w jego pierwszym wielkim okresie pracy sprawozdawczej.
Bohdan Tomaszewski jako komentator
Bohdan Tomaszewski wypracował jeden z najbardziej charakterystycznych stylów w historii polskiego komentarza sportowego. Nie traktował relacji wyłącznie jako technicznego opisu rywalizacji.
Sportowiec w jego komentarzach był przede wszystkim człowiekiem. Tomaszewski zwracał uwagę na jego emocje, wysiłek, osobowość, momenty słabości i drogę prowadzącą do sukcesu.
Ogromne znaczenie przywiązywał do języka. Posługiwał się rozbudowanym słownictwem, metaforami oraz obrazowymi opisami. Z tego powodu przez kolejne pokolenia dziennikarzy był traktowany jako jeden z najważniejszych wzorców radiowego sprawozdawstwa sportowego.
Stan wojenny i odejście z Polskiego Radia
Po wprowadzeniu stanu wojennego w grudniu 1981 roku Bohdan Tomaszewski zniknął z anteny Polskiego Radia. Nie zgodził się na dalszą współpracę z państwową rozgłośnią w nowych warunkach politycznych.
Przez znaczną część lat 80. pozostawał poza oficjalnymi mediami. Był jednym z dziennikarzy związanych ze środowiskiem opozycyjnym, którzy po stanie wojennym nie mogli kontynuować wcześniejszej pracy w radiu i telewizji.
Do Polskiego Radia wrócił w 1989 roku, wraz ze zmianami politycznymi zachodzącymi w Polsce.
Powrót do radia po 1989 roku
Po powrocie na antenę Bohdan Tomaszewski ponownie stał się ważną postacią Polskiego Radia. Choć z czasem coraz rzadziej zajmował się regularnym komentowaniem wielu dyscyplin, nadal uczestniczył w audycjach, rozmowach i transmisjach sportowych.
Jego obecność miała także znaczenie symboliczne. Dla młodszych komentatorów był przedstawicielem pokolenia, które stworzyło podstawy polskiego radiowego dziennikarstwa sportowego.
Łącznie jego związek z mikrofonem trwał ponad 60 lat, licząc od pierwszego komentarza tenisowego w 1947 roku.
Bohdan Tomaszewski i tenis
Żadna dyscyplina nie była Bohdanowi Tomaszewskiemu tak bliska jak tenis. Najpierw sam był zawodnikiem, następnie dziennikarzem, komentatorem i popularyzatorem tej dyscypliny.
Relacjonował największe turnieje tenisowe na świecie, w tym Wimbledon. Tenis traktował nie tylko jako rywalizację sportową, ale również jako połączenie techniki, taktyki, tradycji i określonego sposobu zachowania na korcie.
W ostatnim okresie kariery to właśnie tenis ponownie stał się jego najważniejszą komentowaną dyscypliną.
Tomaszewski Cup
W 1968 roku odbyła się pierwsza edycja młodzieżowego turnieju tenisowego zainicjowanego przez Bohdana Tomaszewskiego. Początkowo zawody rozgrywano na kortach Agrykoli, a później przenoszono je między innymi na Legię i Warszawiankę.
Z czasem turniej zaczął funkcjonować jako Tomaszewski Cup. Stał się ważną imprezą młodzieżowego tenisa i został włączony do kalendarza Tennis Europe.
Turniej jest rozgrywany także wiele lat po śmierci dziennikarza i stanowi jedno z najważniejszych sportowych przedsięwzięć upamiętniających Bohdana Tomaszewskiego.
Polsat Sport – ostatnie lata kariery
Ostatni duży etap zawodowej kariery Bohdana Tomaszewskiego był związany z Polsatem Sport. Przez około 15 lat komentował na antenach Polsatu najważniejsze wydarzenia tenisowe.
Pracował między innymi przy turniejach cyklu ATP oraz Wimbledonie. Często komentował wspólnie z młodszymi dziennikarzami i ekspertami stacji.
W Polsacie wielokrotnie tworzył duet także ze swoim synem Tomaszem Tomaszewskim, który również został dziennikarzem i komentatorem tenisowym.
Mimo zaawansowanego wieku Tomaszewski pozostawał aktywny zawodowo. Do ostatnich lat życia pojawiał się przy najważniejszych tenisowych transmisjach Polsatu.
Działalność literacka Bohdana Tomaszewskiego
Bohdan Tomaszewski był nie tylko komentatorem, ale również pisarzem i publicystą. Opublikował wiele książek poświęconych sportowi, własnym doświadczeniom zawodowym oraz ludziom spotkanym podczas wieloletniej kariery.
Do jego książek należą między innymi „Dziesięć moich olimpiad”, „Łączymy się ze stadionem”, „Pożegnalna defilada”, „Proszę o klucz”, „Przeżyjmy to jeszcze raz”, „Romantyczne mecze”, „Do ostatniego tchu”, „Wimbledon”, „Listy oldboya, czyli olimpijskie Somosierry” oraz „Zawodowiec”.
W swojej twórczości opisywał nie tylko wyniki i wielkie sportowe sukcesy. Interesowali go przede wszystkim zawodnicy, ich osobowości, emocje oraz wydarzenia rozgrywające się poza stadionem.
Należał do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.
Filmy i scenariusze
Bohdan Tomaszewski zajmował się również twórczością filmową. Był współautorem scenariusza filmu „Zaczarowany rower”, którego tematem był Wyścig Pokoju.
Współtworzył także scenariusz filmu „Bokser”, a ponadto pracował przy produkcjach dokumentalnych i sportowych jako autor komentarza oraz scenariusza.
Pojawiał się również przed kamerą. W filmie „Mąż swojej żony” wystąpił jako sprawozdawca sportowy, natomiast w jednym z odcinków serialu „Wojna domowa” zagrał samego siebie.
Nagrody i wyróżnienia
Bohdan Tomaszewski był laureatem wielu najważniejszych polskich nagród dziennikarskich. Otrzymał między innymi Złoty Mikrofon Polskiego Radia, przyznawany najwybitniejszym osobowościom radiowym.
Był również laureatem Super Wiktora oraz Dziennikarskiego Lauru Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.
W 2001 roku został uhonorowany tytułem Mistrza Mowy Polskiej. Wyróżnienie to szczególnie dobrze oddawało charakter jego pracy, w której ogromną wagę przywiązywał do poprawności, stylu i piękna języka polskiego.
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
W 2005 roku Bohdan Tomaszewski został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
Państwowe odznaczenie przyznano mu w uznaniu wybitnych zasług dla dziennikarstwa sportowego oraz działalności publicystycznej.
Złoty Mikrofon Polskiego Radia,
Super Wiktor,
Dziennikarski Laur Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich,
Mistrz Mowy Polskiej – 2001,
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski – 2005.
Życie prywatne Bohdana Tomaszewskiego
Bohdan Tomaszewski był ojcem Krzysztofa Logana-Tomaszewskiego oraz Tomasza Tomaszewskiego. Obaj byli związani z działalnością twórczą i mediami, a Tomasz Tomaszewski został dziennikarzem sportowym oraz komentatorem tenisowym.
Sport i praca dziennikarska zajmowały w jego życiu wyjątkowe miejsce. Tomaszewski wielokrotnie podkreślał, że nawet po kilkudziesięciu latach pracy przed wejściem na antenę nadal odczuwał tremę.
Śmierć Bohdana Tomaszewskiego
Bohdan Tomaszewski zmarł 27 lutego 2015 roku w Warszawie. Miał 93 lata.
Został pochowany na Starych Powązkach w Warszawie. Jego śmierć spotkała się z licznymi wspomnieniami środowiska sportowego i dziennikarskiego, dla którego przez dziesięciolecia pozostawał jedną z najważniejszych postaci.
Pamięć o Bohdanie Tomaszewskim
Dziedzictwo Bohdana Tomaszewskiego jest podtrzymywane zarówno przez środowisko dziennikarskie, jak i sportowe. Jego archiwalne komentarze są regularnie przypominane przez Polskie Radio, szczególnie przy okazji rocznic wielkich sukcesów polskich olimpijczyków.
Od 2015 roku przyznawana jest także Nagroda im. Bohdana Tomaszewskiego dla najlepszego dziennikarza sportowego. Wyróżnienie nawiązuje do wartości, które reprezentował w swojej pracy: rzetelności, niezależności, znajomości sportu oraz dbałości o język.
W 2016 roku w Alei Gwiazd Sportu we Władysławowie odsłonięto gwiazdę poświęconą Bohdanowi Tomaszewskiemu.
Jego nazwisko pozostaje również związane z młodzieżowym turniejem Tomaszewski Cup. Dzięki temu pamięć o nim jest obecna nie tylko w historii polskich mediów, ale także na kortach tenisowych.
Bohdan Tomaszewski – legenda polskiego komentarza sportowego
Bohdan Tomaszewski pozostaje jedną z najważniejszych postaci w historii polskiego dziennikarstwa sportowego. Jego kariera obejmowała okres od pierwszych powojennych transmisji radiowych aż do czasów nowoczesnej telewizji sportowej.
Przez ponad 60 lat przed mikrofonem relacjonował igrzyska olimpijskie, wielkie imprezy lekkoatletyczne, Wyścig Pokoju, mecze piłkarskie oraz największe turnieje tenisowe.
Największym wyróżnikiem jego pracy pozostawał jednak język. Tomaszewski nie tylko opowiadał, co wydarzyło się na stadionie czy korcie, ale budował słowami obraz wydarzenia i przedstawiał sport jako historię ludzi, emocji i charakterów.
Polskie Radio Jeden z najwybitniejszych komentatorów w historii rozgłośni
12 igrzysk olimpijskich Relacjonował igrzyska od Melbourne 1956 do Lake Placid 1980
Polsat Sport Przez ostatnie około 15 lat kariery komentował przede wszystkim tenis
Bohdan Tomaszewski - dziennikarz i komentator sportowy
Profil Bohdan Tomaszewski: komentowane rozgrywki, kanały TV oraz najbliższe i ostatnie transmisje.
Bohdan Tomaszewski – urodził się 10 sierpnia 1921 roku w Warszawie, zmarł 27 lutego 2015 roku w tym samym mieście. Polski dziennikarz, komentator sportowy, publicysta, pisarz i scenarzysta, a w młodości także tenisista. Przez ponad pół wieku był jedną z najważniejszych postaci polskiego dziennikarstwa sportowego. Szczególnie kojarzony był z Polskim Radiem, igrzyskami olimpijskimi oraz tenisem. W ostatnich kilkunastu latach swojej kariery komentował turnieje tenisowe dla Polsatu Sport.
Dzieciństwo i młodość Bohdana Tomaszewskiego
Bohdan Tomaszewski dorastał w Warszawie i jeszcze przed II wojną światową mocno związał się ze sportem. Uczył się w Gimnazjum i Liceum im. Stanisława Staszica, a jego największą pasją stał się tenis.
Trenował na kortach Legii Warszawa, gdzie miał możliwość obserwowania również najlepszych polskich i zagranicznych tenisistów. Przed wybuchem wojny osiągnął jeden z największych sukcesów swojej sportowej młodości, zdobywając tytuł wicemistrza Polski juniorów.
II wojna światowa i Powstanie Warszawskie
W czasie niemieckiej okupacji Bohdan Tomaszewski był związany z konspiracją. Pod pseudonimem „Mały” działał w Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej.
W latach 1942–1944 uczęszczał również na zajęcia prowadzone przez konspiracyjną Tajną Szkołę Główną Handlową im. Edwarda Lipińskiego.
W 1944 roku uczestniczył w Powstaniu Warszawskim. Po jego upadku znalazł się w obozie przejściowym w Ożarowie.
Kariera tenisowa po wojnie
Po zakończeniu II wojny światowej Bohdan Tomaszewski wyjechał na Pomorze Zachodnie. Kontynuował tam karierę tenisową, reprezentując w latach 1945–1948 SKT Szczecin.
Z czasem coraz mocniej angażował się jednak w działalność dziennikarską. Tenis wyczynowy stopniowo schodził na dalszy plan, choć dyscyplina ta pozostała niezwykle ważna w jego życiu zawodowym i prywatnym.
Po latach jako komentator wrócił do tenisa przy największych turniejach świata. Był też inicjatorem zawodów dla młodych tenisistów, które z czasem stały się jednym z najważniejszych młodzieżowych turniejów rozgrywanych w Polsce.
Początki pracy dziennikarskiej
Bohdan Tomaszewski rozpoczął zawodową pracę dziennikarską w 1946 roku w „Kurierze Szczecińskim”. Był to początek kariery, która trwała niemal siedem dekad.
W 1948 roku rozpoczął pracę jako dziennikarz sportowy w warszawskim „Expressie Wieczornym”. Współpracował również między innymi z „Przeglądem Kulturalnym” oraz tygodnikiem „Kultura”.
Jego styl od początku znacznie wykraczał poza zwykłe podawanie wyników. Sport traktował jako opowieść o ludziach, emocjach, zwycięstwach i porażkach, co później stało się charakterystyczną cechą jego radiowych relacji.
Pierwszy komentarz radiowy w 1947 roku
Już w maju 1947 roku Bohdan Tomaszewski po raz pierwszy wystąpił w roli komentatora radiowego. Relacjonował w Warszawie tenisowy mecz Pucharu Davisa Polska – Wielka Brytania.
Było to wydarzenie symboliczne dla jego dalszej kariery. Pierwsza duża transmisja dotyczyła bowiem tenisa, czyli dyscypliny, która towarzyszyła mu praktycznie przez całe życie.
Polskie Radio
Stałą pracę jako sprawozdawca Polskiego Radia Bohdan Tomaszewski rozpoczął w 1955 roku. W kolejnych dekadach stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych głosów polskiego sportu.
Relacjonował lekkoatletykę, tenis, piłkę nożną, kolarstwo, sporty zimowe oraz wiele innych dyscyplin. Współtworzył transmisje z najważniejszych wydarzeń sportowych odbywających się w Polsce i za granicą.
Szczególną popularnością cieszyły się jego relacje z Wyścigu Pokoju, igrzysk olimpijskich oraz najważniejszych sukcesów polskich sportowców.
Tomaszewski nie ograniczał się do przekazywania tego, co działo się na stadionie. Opisywał atmosferę, publiczność, pogodę, zachowanie zawodników i otoczenie sportowego wydarzenia. Dzięki temu słuchacz mógł niemal zobaczyć obraz, który komentator obserwował na miejscu.
12 igrzysk olimpijskich
Jednym z najważniejszych rozdziałów zawodowej kariery Bohdana Tomaszewskiego były igrzyska olimpijskie. Relacjonował łącznie 12 letnich i zimowych olimpiad w okresie od 1956 do 1980 roku.
Jego pierwszymi igrzyskami były zawody w Melbourne w 1956 roku. Później przez ponad dwie dekady towarzyszył przed mikrofonem kolejnym pokoleniom polskich olimpijczyków.
Komentował wiele historycznych wydarzeń, między innymi sukcesy polskich lekkoatletów. Podczas igrzysk w Sapporo w 1972 roku relacjonował złoty skok Wojciecha Fortuny, a podczas igrzysk w Moskwie w 1980 roku zwycięstwa Władysława Kozakiewicza i Bronisława Malinowskiego.
Zimowe igrzyska w Lake Placid w 1980 roku były ostatnimi igrzyskami w jego pierwszym wielkim okresie pracy sprawozdawczej.
Bohdan Tomaszewski jako komentator
Bohdan Tomaszewski wypracował jeden z najbardziej charakterystycznych stylów w historii polskiego komentarza sportowego. Nie traktował relacji wyłącznie jako technicznego opisu rywalizacji.
Sportowiec w jego komentarzach był przede wszystkim człowiekiem. Tomaszewski zwracał uwagę na jego emocje, wysiłek, osobowość, momenty słabości i drogę prowadzącą do sukcesu.
Ogromne znaczenie przywiązywał do języka. Posługiwał się rozbudowanym słownictwem, metaforami oraz obrazowymi opisami. Z tego powodu przez kolejne pokolenia dziennikarzy był traktowany jako jeden z najważniejszych wzorców radiowego sprawozdawstwa sportowego.
Stan wojenny i odejście z Polskiego Radia
Po wprowadzeniu stanu wojennego w grudniu 1981 roku Bohdan Tomaszewski zniknął z anteny Polskiego Radia. Nie zgodził się na dalszą współpracę z państwową rozgłośnią w nowych warunkach politycznych.
Przez znaczną część lat 80. pozostawał poza oficjalnymi mediami. Był jednym z dziennikarzy związanych ze środowiskiem opozycyjnym, którzy po stanie wojennym nie mogli kontynuować wcześniejszej pracy w radiu i telewizji.
Do Polskiego Radia wrócił w 1989 roku, wraz ze zmianami politycznymi zachodzącymi w Polsce.
Powrót do radia po 1989 roku
Po powrocie na antenę Bohdan Tomaszewski ponownie stał się ważną postacią Polskiego Radia. Choć z czasem coraz rzadziej zajmował się regularnym komentowaniem wielu dyscyplin, nadal uczestniczył w audycjach, rozmowach i transmisjach sportowych.
Jego obecność miała także znaczenie symboliczne. Dla młodszych komentatorów był przedstawicielem pokolenia, które stworzyło podstawy polskiego radiowego dziennikarstwa sportowego.
Łącznie jego związek z mikrofonem trwał ponad 60 lat, licząc od pierwszego komentarza tenisowego w 1947 roku.
Bohdan Tomaszewski i tenis
Żadna dyscyplina nie była Bohdanowi Tomaszewskiemu tak bliska jak tenis. Najpierw sam był zawodnikiem, następnie dziennikarzem, komentatorem i popularyzatorem tej dyscypliny.
Relacjonował największe turnieje tenisowe na świecie, w tym Wimbledon. Tenis traktował nie tylko jako rywalizację sportową, ale również jako połączenie techniki, taktyki, tradycji i określonego sposobu zachowania na korcie.
W ostatnim okresie kariery to właśnie tenis ponownie stał się jego najważniejszą komentowaną dyscypliną.
Tomaszewski Cup
W 1968 roku odbyła się pierwsza edycja młodzieżowego turnieju tenisowego zainicjowanego przez Bohdana Tomaszewskiego. Początkowo zawody rozgrywano na kortach Agrykoli, a później przenoszono je między innymi na Legię i Warszawiankę.
Z czasem turniej zaczął funkcjonować jako Tomaszewski Cup. Stał się ważną imprezą młodzieżowego tenisa i został włączony do kalendarza Tennis Europe.
Turniej jest rozgrywany także wiele lat po śmierci dziennikarza i stanowi jedno z najważniejszych sportowych przedsięwzięć upamiętniających Bohdana Tomaszewskiego.
Polsat Sport – ostatnie lata kariery
Ostatni duży etap zawodowej kariery Bohdana Tomaszewskiego był związany z Polsatem Sport. Przez około 15 lat komentował na antenach Polsatu najważniejsze wydarzenia tenisowe.
Pracował między innymi przy turniejach cyklu ATP oraz Wimbledonie. Często komentował wspólnie z młodszymi dziennikarzami i ekspertami stacji.
W Polsacie wielokrotnie tworzył duet także ze swoim synem Tomaszem Tomaszewskim, który również został dziennikarzem i komentatorem tenisowym.
Mimo zaawansowanego wieku Tomaszewski pozostawał aktywny zawodowo. Do ostatnich lat życia pojawiał się przy najważniejszych tenisowych transmisjach Polsatu.
Działalność literacka Bohdana Tomaszewskiego
Bohdan Tomaszewski był nie tylko komentatorem, ale również pisarzem i publicystą. Opublikował wiele książek poświęconych sportowi, własnym doświadczeniom zawodowym oraz ludziom spotkanym podczas wieloletniej kariery.
Do jego książek należą między innymi „Dziesięć moich olimpiad”, „Łączymy się ze stadionem”, „Pożegnalna defilada”, „Proszę o klucz”, „Przeżyjmy to jeszcze raz”, „Romantyczne mecze”, „Do ostatniego tchu”, „Wimbledon”, „Listy oldboya, czyli olimpijskie Somosierry” oraz „Zawodowiec”.
W swojej twórczości opisywał nie tylko wyniki i wielkie sportowe sukcesy. Interesowali go przede wszystkim zawodnicy, ich osobowości, emocje oraz wydarzenia rozgrywające się poza stadionem.
Należał do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.
Filmy i scenariusze
Bohdan Tomaszewski zajmował się również twórczością filmową. Był współautorem scenariusza filmu „Zaczarowany rower”, którego tematem był Wyścig Pokoju.
Współtworzył także scenariusz filmu „Bokser”, a ponadto pracował przy produkcjach dokumentalnych i sportowych jako autor komentarza oraz scenariusza.
Pojawiał się również przed kamerą. W filmie „Mąż swojej żony” wystąpił jako sprawozdawca sportowy, natomiast w jednym z odcinków serialu „Wojna domowa” zagrał samego siebie.
Nagrody i wyróżnienia
Bohdan Tomaszewski był laureatem wielu najważniejszych polskich nagród dziennikarskich. Otrzymał między innymi Złoty Mikrofon Polskiego Radia, przyznawany najwybitniejszym osobowościom radiowym.
Był również laureatem Super Wiktora oraz Dziennikarskiego Lauru Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.
W 2001 roku został uhonorowany tytułem Mistrza Mowy Polskiej. Wyróżnienie to szczególnie dobrze oddawało charakter jego pracy, w której ogromną wagę przywiązywał do poprawności, stylu i piękna języka polskiego.
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
W 2005 roku Bohdan Tomaszewski został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
Państwowe odznaczenie przyznano mu w uznaniu wybitnych zasług dla dziennikarstwa sportowego oraz działalności publicystycznej.
Życie prywatne Bohdana Tomaszewskiego
Bohdan Tomaszewski był ojcem Krzysztofa Logana-Tomaszewskiego oraz Tomasza Tomaszewskiego. Obaj byli związani z działalnością twórczą i mediami, a Tomasz Tomaszewski został dziennikarzem sportowym oraz komentatorem tenisowym.
Sport i praca dziennikarska zajmowały w jego życiu wyjątkowe miejsce. Tomaszewski wielokrotnie podkreślał, że nawet po kilkudziesięciu latach pracy przed wejściem na antenę nadal odczuwał tremę.
Śmierć Bohdana Tomaszewskiego
Bohdan Tomaszewski zmarł 27 lutego 2015 roku w Warszawie. Miał 93 lata.
Został pochowany na Starych Powązkach w Warszawie. Jego śmierć spotkała się z licznymi wspomnieniami środowiska sportowego i dziennikarskiego, dla którego przez dziesięciolecia pozostawał jedną z najważniejszych postaci.
Pamięć o Bohdanie Tomaszewskim
Dziedzictwo Bohdana Tomaszewskiego jest podtrzymywane zarówno przez środowisko dziennikarskie, jak i sportowe. Jego archiwalne komentarze są regularnie przypominane przez Polskie Radio, szczególnie przy okazji rocznic wielkich sukcesów polskich olimpijczyków.
Od 2015 roku przyznawana jest także Nagroda im. Bohdana Tomaszewskiego dla najlepszego dziennikarza sportowego. Wyróżnienie nawiązuje do wartości, które reprezentował w swojej pracy: rzetelności, niezależności, znajomości sportu oraz dbałości o język.
W 2016 roku w Alei Gwiazd Sportu we Władysławowie odsłonięto gwiazdę poświęconą Bohdanowi Tomaszewskiemu.
Jego nazwisko pozostaje również związane z młodzieżowym turniejem Tomaszewski Cup. Dzięki temu pamięć o nim jest obecna nie tylko w historii polskich mediów, ale także na kortach tenisowych.
Bohdan Tomaszewski – legenda polskiego komentarza sportowego
Bohdan Tomaszewski pozostaje jedną z najważniejszych postaci w historii polskiego dziennikarstwa sportowego. Jego kariera obejmowała okres od pierwszych powojennych transmisji radiowych aż do czasów nowoczesnej telewizji sportowej.
Przez ponad 60 lat przed mikrofonem relacjonował igrzyska olimpijskie, wielkie imprezy lekkoatletyczne, Wyścig Pokoju, mecze piłkarskie oraz największe turnieje tenisowe.
Największym wyróżnikiem jego pracy pozostawał jednak język. Tomaszewski nie tylko opowiadał, co wydarzyło się na stadionie czy korcie, ale budował słowami obraz wydarzenia i przedstawiał sport jako historię ludzi, emocji i charakterów.
Powiązane kanały telewizyjne